فرض کن حضرت مهدی(عج) به تو ظاهر گردد
ظاهرت هست چنانی که خجالت نکشی؟
باطنت هست پسندیده ی صاحب نظری؟
خانه ات لایق او هست که مهمان گردد؟
لقمه ات درخور او هست که نزدش ببری؟
پول بی شبهه و سالم ز همه داراییت
داری آنقدر که یک هدیه برایش بخری؟
حاضری گوشی همراه تو را چک بکند؟!!
با چنین شرط که در حافظه دستی نبری؟
واقفی بر عمل خویش تو بیش از دگران
می توان گفت تو را شیعه ی اثنی عشری
عقل شخص مسلمان تمام نیست، مگر این که ده خصلت را دارا باشد:
1ـ از او امید خیر باشد.
2ـ از بدی او در امان باشند.
3ـ خیر اندک دیگری را بسیار شمارد.
4ـ خیر بسیار خود را اندک شمارد.
5ـ هر چه حاجت از او خواهند دلتنگ نشود.
6ـ در عمر خود از دانش طلبی خسته نشود.
7ـ فقر در راه خدایش از توانگری محبوبتر باشد.
8ـ خواری در راه خدایش از عزّت با دشمنش محبوبتر باشد.
9ـ گمنامی را از پرنامی خواهانتر باشد.
10ـ سپس فرمود: دهمی چیست و چیست دهمی؟ به او گفته شد: چیست؟ فرمود: احدی را ننگرد جز این که بگوید او از من بهتر و پرهیزکارتر است.
آیت الله العظمی اراکی رحمة الله علیه فرمودند:
شبی خواب امیر کبیر را دیدم، جایگاهی متفاوت و رفیع داشت.
پرسیدم: چون شهیدی و مظلوم کشته شدی این مرتبت نصیبت گردید؟
با لبخند گفت: خیر.
سوال کردم چون چندین فرقه ضاله را نابود کردی؟
گفت: نه.
با تعجب پرسیدم: پس راز این مقام چیست؟
جواب داد: هدیه ی مولایم حسین(ع) است!
گفتم: چطور؟
با اشک گفت: آنگاه که رگ دو دستم را در حمام فین کاشان زدید، چون خون از بدنم می رفت تشنگی بر من غلبه کرد. سر چرخاندم تا بگویم قدری آبم دهید. ناگهان به خود گفتم:
میرزا تقی خان!
2 تا رگ بریدند، این همه تشنگی؟؟!!
پس چه کشید پسر فاطمه؟؟؟!!!
او که از سر تا به پایش زخم شمشیر و نیزه و تیر بود.
از عطش حسین حیا کردم، لب به آب خواستن باز نکردم و اشک در چشمانم جمع شد.
آن لحظه که صورتم بر خاک گذاشتند، امام حسین(ع) آمد و گفت:
به یاد تشنگی ما ادب کردی و اشک ریختی. آب ننوشیدی.این هدیه ی ما در برزخ، باشد تا در قیامت جبران کنیم.